Tijd: 19.30 uur – 21.30 uur (inloop 19.15 uur)
Locatie: Buurtcentrum "De Leeuw"
Samuel van Houtenstraat 1, 3515 EA Utrecht, Lokaal 122
Kosten: € 45, 00 pp voor drie avonden, inclusief materiaal, koffie/thee.
Er is plaats voor 4, maximaal 8 personen
Aanmelden >

In een serie van drie avonden proberen we gezamenlijk een antwoord te geven op de vraag hoe je kan leven met de wetenschap van de dood. De avonden zijn voor mensen die midden in het leven staan en samen met anderen willen praten en nadenken over hun eigen sterfelijkheid. Leven met het idee om dood te gaan is sterk gerelateerd aan hoe wij aankijken tegen hoe wij ons leven nu leiden. Vaak komt daar ook een portie angst bij kijken. Als we meer rust en vrede voelen over de wijze waarop we leven, kunnen we meer ontspannen staan tegenover onze eigen sterfelijkheid. Tijdens de avonden voeren we gesprekken, doen we schrijfoefeningen en spreken we elkaar over de dood en ons leven. Een enkele keer met was huiswerk. Daarbij fungeert Jurjen van de Groep (1972) als gespreksleider. Hij hanteert elementen uit de socratische methode – de eigen ervaring staat centraal, het gaat erom elkaar te begrijpen - maar we gaan geen socratische gesprekken voeren.

Programma:
1. Inleiding. Kennismaken. Ervaringen uitwisselen betreffende de dood in de nabije omgeving.
2. Levenslessen herinneren van je voorouders/ de mensen die je verloren hebt aan de hand van foto’s. Losjes gebaseerd op het eerste hoofdstuk van het boek Marcus Aurelius: ‘Persoonlijke notities’.
3. Gesprek over de waarde van het leven: onderzoeken hoe je tegen je eigen sterfelijkheid aankijkt; wat (voor jou) het leven vitaal maakt. Losjes gebaseerd op het gedachtegoed van de filosoof Seneca.

Jurjen van de Groep (1972) is Socratisch gespreksleider, onderwijskundige en huisman. Hij is al geruime tijd gegrepen door de vraag waar onderwijs of scholing nu werkelijk over gaat of zou moeten gaan. Een definitief antwoord heeft hij nog niet maar voorlopig: onderwijs bereid je voor op wat onverwacht is en op je afkomt. Het ultieme onverwachte is de dood, groot of klein. Kortom: onderwijs gaat erom te leren ‘sterven’ zodat je leert wat het is om te ‘leven’. En leven, dat doe je samen met anderen en door samen gesprekken te voeren.” Deze cyclus is al 3 keer eerder geweest. Wat deelnemers in het najaar van 2017 erover schreven: - heel tevreden, vooral door de integere, zuivere groepsleider (en meerdere fijne mensen) - goed, er was snel/vanzelfsprekend vertrouwen/verbondenheid -fijn door de persoonlijke open sfeer, waarin iedereen zijn verhaal kon doen - goed, waardevol, boeiend om zoveel met elkaar uit te wisselen